Przepisy na wyrób kiełbas znane są od czasów starożytnych. Sztuka ich produkcji została poznana najwcześniej przez Chińczyków oraz Egipcjan, o czym mogą świadczyć nawet malowidła na ścianach sprzed 5 tys. lat p.n.e. W późniejszym czasie swoimi przepisami mogli poszczycić się Grecy, a także starożytni Rzymianie. To właśnie Rzymianie rozwinęli sztukę robienia kiełbas i zyskali sławę prawdziwych smakoszy. Ogromną popularność wśród Rzymian zyskała kiełbasa przepisu Caeliusa Apiciusa, mistrza kucharskiego i autora pierwszej książki kucharskiej, przyrządzana z mózgu, jajek, orzeszków piniowych, bulionu rybnego oraz przypraw. To wszystko razem mieszano. Tak przygotowana masę wkładano do osłonek z jelit i pieczono. 

Wraz z upływem czasu zaczęły pojawiać się kiełbasy różnego rodzaju, coraz bardziej rozwijano sztukę przygotowania i produkcji kiełbas. Wymyślano nowe, oryginalne przepisy, charakterystyczne dla określonego regionu. Kiełbasa stała się wyrobem regionalnym.

 


Na naszym lokalnym podwórku takim wyrobem jest właśnie KIEŁBASA KRAKOWSKA. Bez cienia wątpliwości ta kiełbasa jest najbardziej znanym wyrobem wędliniarskim. Jej smak dotarł do całej Europy a nawet do USA. Kiełbasa krakowska jest produkowana w wielu miejscach na świecie, ale zazwyczaj niewiele ma wspólnego z prawdziwą krakowską. Także w naszym kraju każdy producent może wyprodukować kiełbasę i nazwać ją krakowską.

Długie lata obowiązywały surowe normy, które określały ścisły skład kiełbasy krakowskiej, ale po wejściu do Unii normy te przestały obowiązywać. Do wędlin zaczęto dodawać różnego rodzaju polepszaczy, a kiełbasa straciła swój nietuzinkowy smak i aromat.

Największą tajemnicą są umiejętnie dobrane przyprawy, dzięki którym kiełbasa krakowska zyskuje ten wspaniały, oryginalny smak. Również nie bez znaczenia przy produkcji jest proces wędzenia, który pogłębia ten delikatny smak i nadaje jej wyjątkowy aromat.